Porównanie śrut paszowych – sojowej, słonecznikowej, rzepakowej

śruty paszowe
Porównanie składu śruty  sojowej, słonecznikowej, rzepakowej wg Zalecenia żywieniowe i wartość pokarmowa pasz dla świń. Normy żywienia świń, Normy żywienia drobiu[%]

 

Składnik Śruta sojowaŚruta słonecznikowaŚruta rzepakowa
Białko ogólne [%]473338
Współczynnik strawności białka [%]898881
Energia metaboliczna trzoda chlewna [MJ]13,5711,2611,01
Energia metaboliczna drób [kcal]238614401785
Energia metaboliczna drób [MJ]9,986,057,45
Energia metaboliczna dla przeżuwaczy [MJ]11,59
Wapń [%]0,350,320,66
Fosfor ogólny [%]0,540,881,12
Fosfor przyswajalny [%]0,220,290,28
Tłuszcz surowy [%]12,82,4
Włókno surowe [%]3,817,511,2
Lizyna2,811,22,06
Metionina0,640,730,8
Cystyna0,710,560,91
Treonina1,831,191,68
Tryptofan0,620,410,5

 

Jak wynika z powyższej tabeli śruta rzepakowa, śruta sojowa oraz śruta słonecznikowa różnią się między sobą zawartością białka, aminokwasów, energii i innych składników pokarmowych. Wszystkie trzy komponenty są z powodzeniem stosowane w żywieniu zwierząt, przy czym śruta rzepakowa i słonecznikowa są stosowane w pewnym stopniu jako tańsze zamienniki śruty sojowej, które można skarmiać u zwierząt dorosłych lub w końcowych etapach tuczu. Śruta słonecznikowa i rzepakowa posiadają większą zawartość włókna, a mniejszą białka w porównaniu do składu śruty sojowej, więc idealnie nadają się do dawkowania w końcowym etapie tuczu trzody chlewnej. Śruta słonecznikowa pomaga regulować poziom pobrania paszy przez nioski. Śruta rzepakowa ze względu na dużą zawartość aminokwasów siarkowych w swoim składzie poprawia jakość pierza i puchu. Należy pamiętać o ograniczeniu dawkowania śruty rzepakowej u niosek kur znoszących jaja o brązowej skorupie, ze względu na za rybi zapach jaj, jaki pojawia się przy skarmianiu pasz rzepakowych. Śruty słonecznikowa i rzepakowa nie powinny być stosowane w początkowych okresach odchowu prosiąt, a śruta sojowa powinna być dawkowana w niewielkiej ilości. Ilość poszczególnych śrut w dawce powinna być każdorazowo bilansowana w zależności od pozostałych skarmianych komponentów, rasy zwierząt, warunków utrzymania.

 

Bibliografia:

  1. Żywienie zwierząt i paszoznastwo, tom 1, 2, 3. Pod redakcją Doroty Jamroz i Andrzeja Potkańskiego. Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2013r.
  2. Zalecenia żywieniowe i wartość pokarmowa pasz dla świń, Normy żywienia świń. Praca zbiorowa pod redakcją Eugeniusza R. Greli i Jacka Skomiała. Instytut Fizjologi i Żywienia Zwierząt im. Jana Kielanowskiego Polskiej Akademii Nauk, Jabłonna 2014.
  3. Zalecenia żywieniowe i wartość pokarmowa pasz, Normy żywienia Drobiu, wydanie czwarte zmienione i uzupełnione. Praca zbiorowa pod redakcją Stefanii Smulikowskiej i Andrzeja Rutkowskiego, Instytut Fizjologi i Żywienia Zwierząt im. Jana Kielanowskiego, Polska Akademia Nauk, Polski Oddział Światowego Towarzystwa Wiedzy Drobiarskiej (WPSA), 2005.